6 - 13.10.2003 -  De langtang trekking

Up
15.11.2003 - Escape from Kathmandu
06.11.2003 - 4 dagen in pokhara
24.10.2003 - Trek Annapurna basecamp
20.10.2003 - Ontmoetingen met john en stef
19.10.2003 - Jacky is jarig
18.10.2003 - Weekendje raften
14.10.2003- Terug in kathmandu
06.10.2003 - achtergrond langtang
6 - 13.10.2003 -  De langtang trekking
01.10.2003 - 4 dagen kathmandu
Nepal - Bijzonderheden van Nepal @ rob en jacky op wereldreis - rugzakreis.nl
Tip: trekkingbureau katmandu
Tip: Annapurna-trek
Tip:  Rafting op de Trisuli rivier
Tip: chitwan nat park

 

De Langtang trekking in Nepal



langtang-map.gif (23708 bytes)

Deze week doen we de Langtang trekking. In het Noorden van Nepal, op 50 km afstand van Kathmandu, ligt het National Park Langtang. 

Je kunt deze trek ook combineren met de heilige meren van Gosainkund. Wij (rob en jacky) doen alleen langtang van 6 oktober t/m 13 oktober. Meer info Langtang



      

dag 1  - Van Kathmandu naar Dhunche 

6 oktober 2003 

 

We staan vroeg op en nemen een taxi naar het busstation  ( a 90 rupees per taxi.) Het is een chaos op het station. Met een beetje hulp van de locale medewerker vinden wij snel "onze" bus.  De rit naar Dhunche doen we met een locale bus. De verwachting is dat tie zo'n 9,5 uur duurt. Al gauw voelen we ons als een varken in een veewagen. Vol is vol ? Nee hoor, er kan nog meer bij. Er zitten zelfs mensen op het dak.


vol is vol ???

We reizen van half 8 smorgens tot half 7 s' avonds voor 135 rupees p/p.  Ongeveer 1,50 euro. Dat moet je in Europa eens proberen.  


weg is weg

10 kilometer voor het einde moeten we ineens uitstappen. We zitten dan al hoog in de bergen. Wat blijkt ? De weg is weg....... Aardverschuivingen door overvloedige regenval hebben grote stukken van de weg verwoest. Dat betekend een uurtje lopen. Daarna proppen we onszelf weer in de bus. Na 10 minuten mogen we er weer uit. We passeren de grens van het National Park "Lantang". Toegang 1000 rupees per persoon. 

Eenmaal in Dhunche is het niet moeilijk een hotelletje te vinden. Ze staan je namelijk op te wachten. 
Kamerprijs:  100 rupees ( 1,20 euro) per nacht.... En het wordt nog erger....



Dag 2 - Dhunche naar Syabru ( van 1860 naar 2210 meter ) 

7 oktober 2003 

Onderweg lopen we gelukkig meer in de schaduw dan in de zon. Als je klimt heb je het al gauw warm. De kaart geeft 5 uur lopen aan. We zijn benieuwd of we dat ook halen. Op 1,5 uur volgt een kruising. Ja hoor, we moeten stijl omhoog.... Tot aan Brabal. Hier gaan we lunchen in het zonnetje met natuurlijk een fantastisch uitzicht.      ( Lunch 375,--  zon 4 euro). Na de lunch in 1,5 uur naar Syabru, onze eindbestemming. 


uitzichten onderweg

Deze keer hebben we een gratis kamer met warme douche. Het diner nuttigen we op het terras met mountainview. 

Totale kosten van deze nacht, diner en ontbijt de volgende ochtend  1100 rupees ( 12 euro samen !) 

 



      

Dag 3 - van Syabru tot Lamahotel ( van 2210 naar 2340 meter ) 7 uur onderweg.

(8 oktober 2003)

We lijken wel een stelletje onderzoekers. We lopen dwars door een tropisch regenwoud vol met rare geluiden. Dan weer 100 meter omhoog of meer, dan weer omlaag en al die tijd lopen we langs de rivier. Soms via een wankelbruggetje moeten we over een waterval.

Vandaag lopen we naar het gehucht Lamahotel. Van half 8 tot 15.00 uur.  Na de pauze gaat het eigenlijk alleen maar omhoog. We krijgen het allebei best moeilijk en het tempo gaat omlaag. Arthur en Carolien zijn hier al aan gewend en gaan lekker hun eigen tempo. Op deze manier kunnen wij wat meer stops nemen. Hier zien we ook grijze langstaart aapjes in het wild.  

Eten bestellen in een Berg guesthouse is wel lachen. Bestel je het om 7 uur, dan staat het 6 uur op tafel.

Lunch aan de rivier voor 390 samen.
De totale kosten van overnachting, dinner en ontbijt : 1110 Rupees 

 



      

Dag 4 - van Lamahotel naar Lantang (2340 naar 3330 meter)

(9 oktober 2003)

Voor deze dag staat een pittige stijging op het programma. Kwart voor 8 gaan we op pad. Vrijwel direkt moeten we omhoog. Dit is best pittig. Na 1.5 uur zijn we toe aan een bakkie thee. (a 25 cent). De C&A tjes lopen sneller en zijn al vooruit. Bij de 2de stop staan ze ons op te wachten. We hebben een rare kaart bij ons. Soms doen we de exacte route veel korter dan aangegeven. Soms zijn we sneller. We besluiten door te lopen naar Lantang. Als we pakweg na 1 uur aankomen zijn we hier van plan te lunchen. Misschien kunnen we wel direkt door naar de eindbestemming Kanjin Gompa.  

Halverwege de trek naar Lantang blijkt dit een illusie. We hebben zoveel geklommen vandaag dat jacky er doorheen zit. En het begint ook nog te miezeren.  Op deze routes komen we regelmatig vele dragers tegen. Er zijn immers geen wegen meer. Meestal dragen ze voorraden voor de guesthouses naar boven. We zien ook de camping trek voorbij komen, compleet met tenten, tafels en stoelen voor de verwende campeerder. Jacky is erg blij als we in Lantang aankomen. Caroline en Arthur hebben alvast een mooi guesthouse gevonden, zelfs met warm water. Als lunch nemen we 2 flinke mixed pasta's met veel thee en suiker. Eindelijk even rust. Voor vandaag blijven we hier.

Totale rekening, overnachting, dinner en ontbijt : 1510 rupees ( ong 16 euro)



      

(jacky) ... De 2de dag dat het bewolkt is. 1000 meter stijgen is me zwaar bevallen.  Na 5 uur komen we eindelijk aan in Lantang. De laatste meters loop ik te slingeren van vermoeidheid, en ben ik blij dat ik niet verder hoef. Het is half 1 , dus we hebben nog de hele middag. Door de dikke mist die onze kant op trekt zitten we al zeer snel binnen. Op 3330 meter  zonder zon is het flink koud. De kachel wordt voor ons opgestookt en al snel zitten we met z'n viertjes rond het vuur te lezen en schrijven. Het valt me op dat op de hele LanTang trek we zelf onze rekeningen moeten bij houden. Er is 1 groot boek die je krijgt bij de menukaart. En schrijven maar. De meeste mensen van de guesthouses kunnen geen engels lezen, wel een beetje praten.
Het slapen is overal gratis in alle guesthouses. Niet te geloven, waar zouden ze van moeten leven zou je zeggen. Het douchen is ook gratis. Als de zon heeft geschenen is er eigenlijk overal bloedheet water 's avonds. Sommige guesthouses stoken de tank met water op als het een bewolkte dag is geweest. Gisteren was dat er niet, en konden we onder een koude douche. Maar na een dag flink werken en zweten zijn we zeer blij met een beetje water. 

Ze verkopen in de lodges/guesthouses zelfgemaakte spullen zoals bv. een hele lange zelfgemaakte sjaal die heel smal is. Die dragen ze enkele keren om hun middel om hun rok vast te zetten. Meestal zit er om hun rok of jurk nog een in regenboog gekleurde zitlap. Deze is zeer dik van stof in de meest felle kleuren.

De mensen hier dragen een rugzak met hun hoofd. Er gaat een brede band op het voorhoofd en er worden het liefst zoveel mogelijk spullen aan vast gebonden wat ze uiteindelijk op hun rug laten rusten. Zo huren veel wandelaars dragers in die hun spullen voor hun uitdragen zodat ze zelf alleen met een dagrugzakje hoeven te lopen. Sommige vrouwen die we tegen komen zien we ook met een rechthoekige mand op hun rug lopen waar een baby in ligt te slapen. Meestal word de baby dan gedragen door de zus.

 



      

Dag 5 - Langtang naar Kyanjin Gompo  (van 3330 naar 3730 meter )

(10 oktober 2003) 

 

Vroeg op, want we moeten tussen 9 en 10 uur in Gompo zijn vanwege een festival. Er schijnt een hoge Lama in het dorp te zijn die alle mensen gaat zegenen. (misschien ook ons wel)....

Jacky heeft het moeilijk. Ze weet dat ze het hoogtepunt nadert. Gelukkig is ze zo sterk dat ze het volhoud. De C&A tjes zijn vooruit gelopen en staan ons bij het eindpunt weer op te wachten. ( lief he). De eigenaar van het laatste hotel is met Caroline en Arthur meegelopen om ons in het volgende "hotel" bij zijn familie onder te brengen. 

We blijken nog op tijd te zijn voor de ceremonie. Jacky is moe en gaat relaxen in de zon. Ik ga met Arthur en Caroline naar het "klooster".  Uiteindelijk worden ook wij door de Lama gezegend en ontvangen een touwtje en wat te eten.


bijna bij het einddoel

Na de lunch besluiten we om nog een echte top te beklimmen. We doen er zon 2,5 uur over om bovente komen. Waanzinnig... mijn eerste top van 4300 meter. Uiteindelijk begonnen vanaf 1600 meter. Het uitzicht is geweldig.

S'avonds zo vlak voor het eten, nodigt onze gastheer ons uit om het slotfeest van het festival mee te maken. De lama zit in het midden van een grote kring. De mannen en vrouwen staan er in een grote cirkel omheen en dansen en zingen om de beurten. Ze bestuiven elkaar met Tsampabloem, (voor een goede toekomst) Het is net als in Belgie (daar doen ze dit met houtskool tijdens het eind van het seizoen) 

De C&Atjes gaan morgen nog een hele hoge berg beklimmen (de Cherko Ri van 4984 meter !) Wij gaan morgen op de terugtocht.

Dit hotel : overnachting, lunch, dinner en ontbijt : 1690 rupees ( 18 euro)

 



dag 6 - van Gompa direkt naar Lamahotel ( van 3730 naar 2340)

(11 oktober 2003 )


koken op zelfgemaakte oventjes

Het is erg koud geweest vannacht. Overal om ons heen zien we bevroren plasjes en ijs liggen. Direkt na het ontbijt, de zon moet nog echt op komen,  staan we klaar om weg te gaan. Dan komt ineens de eigenaar met 2 lemonthee aanzetten. Van het huis zegt tie..... De C&A tjes zijn om half 7 op pad gegaan voor een klim van minimaal 5 uur omhoog. We kunnen elkaar nog net succes wensen. 

We gaan op pad. Binnen 1,5 uur zijn we bij de plek waar we de vorige keer hebben geslapen. Dat gaat een stuk sneller, naar beneden. Afdalen is ook best pittig. Je moet jezelf constant tegenhouden en het is een aanslag op je knieŽn en kuitspieren.

Wel prettig is dat het voor de 2de dag alweer schitterend helder weer is. We zien veel heldere toppen met sneeuw. (Lunch = 300 rupees).

Uiteindelijk bereiken we lamahotel en zoeken hetzelfde guesthouse op waar we 2 dagen geleden ook waren. Dit was tenslotte goed eten. Ze koken hier op zelfgemaakte kleiovens met bovenop een gat voor de pannen, en aan de zijkant een gat om het hout in te stoppen. De douche is gloeiend heet. We spoelen ook onder de douche onze t-shirts want ze stinken nog erger dan een Yak. Eten besteld om half 6, ben benieuwd of het deze keer op tijd komt. Je gelooft het niet, maar we liggen om pakweg 7 uur op bed!

 



dag 7 - Van  Lamahotel naar Syabru bensi  (2340 naar 1460 meter)

(12 oktober 2003 )

Eigenlijk realiseren we het onderweg pas... Als we een uurtje onderweg zijn.  Als we de kaart nog eens goed bestuderen kunnen we op een andere manier (lees relaxer) terug lopen naar Syabru bensi. Dit komt omdat er 3 dorpjes zijn die dezelfde naam hebben. 2 liggen in het dal, 1 ligt er bovenin. We kiezen voor de route naar het dal, daar blijkt ook de bus naar Kathmandu te komen. In gedachten hadden we nog 2 zware beklimmingen voor de boeg. Dit is een prettige verassing voor jacky. We vinden snel een leuk hotel (potala). Dit hadden we onderweg al van een paar passerende Fransen gehoord. Zo gaat dat in de bergen. Als je iemand tegenkomt wissel je de goede guesthouse ervaringen uit.  

l
balkon with view

Heerlijk, na 6 uren te hebben afgedaald kunnen we weer lekker douchen. Daarna is de eigenaar zo vriendelijk om met mij (rob) mee te lopen de buskaartjes te regelen.  Het buskantoor blijkt een klein houten hokje waar je een zitplaats kunt reserveren voor de bus van de volgende dag. Gelukkig hebben we 2 zitplaatsen. De bus vertrekt om 7 uur.  (370 rupees)

De trek had wat ons betreft niet langer hoeven duren. Rob voelt zijn knie en we voelen beiden onze kuitspieren die zo dik zijn als kanonskogels.

De rest van de middag relaxen we in de volle zon op het prive balkon van het hotel ( met een mooi uitzicht) 

Einde Trek....Nu nog een helse busrit naar Kathmandu

 


dag 8 - Terug naar Kathmandu met de bus (13 oktober 2003 )

Het reizen met een locale bus een een apart verhaal (12 uur bussen) 

Heb je ooit eens in een volle bus gezeten?? Hier in Nepal betekent "VOL... Is niet Vol!" hihi.

Moet je je eens voorstellen dat in NL de bus echt op alle stoelen vol zitten, dan de gangpad nog ... En dan bedoel ik ook echt vol he! Zo een 30 a 35 man in het gangpad face to face tegen elkaar aan, hangend over de zitplaatsen omdat er eigenlijk geen plek meer is. De deur is altijd open, zodat er nog een man of 3 uit kunnen hangen... En als er iemand over moet geven dat dat ook zo naar buiten kan. De buschauffeur heeft geen ruimte om normaal te sturen, want daar zitten of staan ook mensen. Nu zit de bus dus ECHT vol... zou je denken! 

Boven op de bus zit een roofrack. Van voor tot achter op de bus. Ook daar zitten mensen die nog met de bus mee willen! Zo af en toe als je op een 'normale' stoel in de bus zit, en je je raampje  open hebt komen er een paar benen voorbij... Waarschijnlijk ziet een Nepalees nog een plekje op het dak waar net zijn billen wel tussen kunnen... 
Als de bus in een nieuw dorpje arriveerd moeten er mensen uit, maar komen er ook weer mensen bij. Iedereen in de bus die er niet uit hoeft, gaat er ook niet uit maar gaat ook niet opzij. Je ziet dus maar hoe je die bus verlaat of er juist weer in gaat... Het gekke is dat niemand je plaats in zal pikken, ook al moet iedereen de bus uit en weer in!(Militaire controles vanwege de Maoisten). Maar ook niemand die in het gangpad staat wacht tot alle zitplaatsen gevuld zijn! We moesten dus wringen trekken en duwen 
voor we met de grote zware rugzak op onze plekken zitten! Echt heel grappig! En er is niemand die boos is ofzo, het is gewoon zo, je moet erdoor je ziet maar hoe, maar alles is goed... Zo zijn we ook een keertje door het raam naar binnen gegaan! Dat is niet eens raar, want eigenlijk doen meerdere mensen dat! Het feit dat je 12 uur in die lokale bus moet zitten om 50 kilometer af te leggen is een iets minder leuk idee... Door de bergen en super vaak stoppen! In Nl op de snelweg rij je ongeveer 100 kilometers per uur en hier 50 in 12 uur! Als je eindelijk de bus uit mag ben je echt gesloopt! hihi 
Door al die bochten die je in de bergen maakt worden al die Napalezen een beetje misselijk... De heenweg ging er in 1 uur 4 mensen over hun nek! BAH! Toen bedacht 
de buschauffeur maar om wat plastic zakjes uit te delen... De terugweg gingen er 2 mensen op het dak over geven! Gelukkig was het 's avonds en had iedereen het raampje dicht, de ramen zaten namelijk helemaal onder! JAKKKIE!!! 

 

Aankomst kathmandu

Ben je 12 uur met een bus onderweg, heb je honger en wil je naar je kamer.... Denk nu niet dat onze reservering voor ons hotel heeft geholpen. Bij aankomst is het hotel gewoon VOL!   Het moet gezegd, ze hebben ons wel snel geholpen met een kamertje om de hoek....

Zo gaat dat in Nepal. 

 

Achtergrond informatie :

  • Lang Tang Area 

  • Vanwege de Maoistische onrust zijn er veel militaire controle posten, waarbij de hele bus leeg moet. (4 x gehad)

  • Eenmaal in de bergen nauwelijks verkeer.

 


 

 


De site van Rob en jacky - gek op reizen.. 
Copyright © 2003 - 2008 [rugzakreis.nl]....  - laatste wijziging : 24 augustus, 2008 .

"One Life... Live it "

Hotlinks op deze site : 





Reisverzekeringen, hypotheken,  sparen, 

Click here for the Buff Sitemultifunctionele
sjaaltjes

notarissen


Outdoor kleding sinds  1976...